Lange tijd had de Dahlia een beetje een stoffig imago, iets voor in de tuin van je opa. Maar die tijd is voorbij. In mijn praktijk zie ik dat mensen weer massaal vallen voor de enorme kracht van deze knolplant. Waarom? Omdat er simpelweg geen plant is die meer bloemen per vierkante meter geeft.
Technisch gezien is de Dahlia geen bol, maar een knol. En er is één belangrijk ding dat je moet weten voordat we beginnen: Dahlia’s komen oorspronkelijk uit Mexico. Ze haten kou. Dat betekent dat je ze elk jaar een beetje extra aandacht moet geven, maar de beloning die je daarvoor krijgt is ongekend.
De enorme variatie: Welke kies je?
Het leuke aan Dahlia’s is dat er voor elke smaak wel een soort is. Je kunt ze indelen op basis van de vorm van de bloem:
- Pompon Dahlia’s: Perfecte ronde balletjes, vaak niet groter dan een pingpongbal. Ze staan heel sterk op hun steel.
- Cactus Dahlia’s: Met puntige, sprieterige bloembladen. Ze geven een stoere, wilde look aan je border.
- Decoratieve Dahlia’s: De klassiekers met brede bladen. Hieronder valt ook de beroemde ‘Café au Lait’, een bloem die zo groot kan worden als een ontbijtbord.
- Enkelbloemige Dahlia’s: Deze hebben een open hart. Als je bijen en vlinders naar je tuin wilt lokken, zijn dit de soorten die je moet hebben.
Stap 1: Het planten (Wacht op de IJsheiligen)
Omdat de knollen bevriezen zodra de temperatuur onder nul komt, mag je ze pas na half mei (IJsheiligen) in de volle grond planten.
- Locatie: Kies de zonnigste plek in je tuin. In de schaduw krijg je alleen maar lange, slappe stengels en weinig bloemen.
- Diepte: Graaf een gat van ongeveer 15 cm diep. Leg de knol erin met het ‘stengeltje’ (het oog) naar boven.
- Afstand: Houd ongeveer 40 tot 50 cm afstand tussen de knollen. Ze worden in één seizoen een flinke struik.
Experttip: Wil je een voorsprong? Begin dan in april al met het ‘voortrekken’ van de knollen. Zet ze in een pot met wat aarde op een lichte, vorstvrije plek (zoals een garage of schuur). Tegen de tijd dat het half mei is, heb je al een plant met bladeren en heb je een maand eerder bloemen.
Stap 2: Verzorging voor een bloemenzee
Dahlia’s zijn grootverbruikers. Ze hebben honger en dorst.
- Water: Geef ze in de zomer regelmatig water, direct bij de voet van de plant.
- Voeding: Meng bij het planten al wat organische mest door het gat en geef ze in augustus nog een keertje extra.
- Toppen: Als de plant ongeveer 30 cm hoog is, knijp je de bovenste groeitop eruit. Dit voelt tegennatuurlijk, maar de plant gaat hierdoor vertakken en je krijgt drie keer zoveel bloemen.
- Deadheading: Haal uitgebloeide bloemen direct weg. Zodra de plant zaad gaat maken, stopt de bloei. Blijf je knippen? Dan blijft hij geven.
Stap 3: Wat doe je in de winter?
Zodra de eerste nachtvorst de bladeren zwart heeft gemaakt, is het seizoen voorbij. In de nuchtere Nederlandse praktijk heb je twee opties:
- De veilige weg (Rooien): Graaf de knollen op, knip de stelen af tot 10 cm, laat ze drogen en bewaar ze in een kistje met zand of turf op een koele, droge plek. Zo plant je ze volgend jaar weer opnieuw.
- De luie weg (Laten zitten): In goed doorlatende grond en met een dikke laag mulch (stro of bladeren) overleven Dahlia’s tegenwoordig vaak de zachte winters. Het is een gok, maar het scheelt een hoop werk.
Conclusie
Dahlia’s vragen iets meer werk dan een tulp die je in de grond stopt en vergeet. Maar voor dat beetje extra moeite krijg je een bloeiperiode terug die drie tot vier maanden duurt. Het zijn de ultieme plukbloemen; hoe meer je ervan plukt voor in de vaas, hoe harder ze groeien. Een nuchtere deal, toch?
Veelgestelde vragen
De meest voorkomende redenen zijn te weinig zonlicht (ze hebben minimaal 6 uur volle zon nodig) of een teveel aan stikstof in de mest (waardoor je wel veel blad krijgt, maar geen bloemen). Zorg ook dat je de uitgebloeide bloemen consequent verwijdert om nieuwe knopvorming te stimuleren.
Slakken zijn dol op de jonge, malse scheuten van de Dahlia. Zodra de eerste groene puntjes boven de grond komen, is het raadzaam om preventief actie te ondernemen. Gebruik biologische slakkenkorrels, plaats barrières van scherp zand of koffiedik, of trek de planten voor in potten totdat ze groot en sterk genoeg zijn om de slakkenvraat te overleven.
Ja, vooral de grotere soorten kunnen door het gewicht van de bloemen of door een zomerstorm makkelijk omvallen of knakken. Plaats tijdens het planten al een stevige bamboestok of een plantensteun bij de knol, zodat je de plant gedurende het seizoen kunt opbinden zonder de knol te beschadigen.
